Κοινωνική Εργασία ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Κοινωνική Εργασία ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Αρθρα από : Ιατρίδης Δημήτρης
Τεύχος : 60 έτος : 2000
Το παλαιό, φιλελεύθερο, σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο για το κράτος κοινωνικής πρόνοιας είναι υπό αναδιαμόρφωση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες (Stoesz & Karger, 1993) και τις περισσότερες χώρες του κόσμου (Midgley, 1995), ιδιαίτερα στις τεχνολογικά προηγμένες, και στην Δυτική και Ανατολική Ευρώπη, όσο όμως και τις αναπτυσσόμενες χώρες. Αν και οι μελετητές ορίζουν διαφορετικά αυτήν την αναδιαμόρφωση, ουσιαστικά δηλώνεται η ανάγκη για να ανασκευασθεί και να ανασυγκροτηθεί το οικοδόμημα του κράτους κοινωνικής πρόνοιας ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί...
Τεύχος : 3 έτος : 1986
Στο σημερινό άρθρο αναλύω την επιστημονική διαδικασία παρέμβασης του Κοινωνικού Σχεδιασμού και εξετάζω σε βάθος την εφαρμογή της μεθόδου για κοινωνική αλλαγή και ανάπτυξη. Σε άλλα άρθρα μου* * ανέπτυξα τον Κοινωνικό Σχεδίασμά σαν τομέα. Ελάχιστα όμως έχουν γραφεί στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό για τον Κοινωνικό Σχεδίασμά σαν επιστημονική διαδικασία παρέμβασης. Γι’ αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να αναλύσω εκτενώς το θέμα. Όχι μόνο γιατί υπάρχει μεγάλη έλλειψη τέτοιου είδους υλικού αλλά γιατί και η εφαρμογή του Κοινωνικού Σχεδιασμού απαιτεί ιδιαίτερα ειδικές γνώσεις και εμπειρία — και τα ερωτήματα των συναδέλφων είναι πολλά. Όσοι ασχολούνται με την εφαρμογή του Κοινωνικού Σχεδιασμού και την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων, όπως στη Τοπική Αυτοδιοίκηση, Κοινωνική Πρόνοια, Κοινωνική Πολιτική, Περιβαλλοντολογική Πολιτική, Υγεία και Κοινωνική Ανάπτυξη, γνωρίζουν ότι η επιστημονική διαδικασία παρέμβασης αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό όλων των επαγγελμάτων κοινωνικών επιστημών, ιδιαίτερα της Κοινωνικής Εργασίας.
Τεύχος : 5 έτος : 1987
Η Κοινωνική Εργασία, όπως και τα άλλα συναφή επαγγέλματα στις σύγχρονες Δυτικές Κοινωνίες, υποστηρίζεται ότι μπορεί να είναι ταυτόχρονα επιστημονική και ανθρωπιστική1. Από ιστορική άποψη, η κοινωνική εργασία και τα άλλα επαγγέλματα που έχουν σχέση με την παρέμβαση για αλλαγή, όπως π.χ. η ψυχολογία, η ψυχιατρική και ο πολεοδομικός σχεδιασμός, έχουν διαμορφωθεί από δύο κυρίως πνευματικές παραδόσεις: την δυτική πίστη στην ορθολογιστική σκέψη και στην επιστήμη, σύμφωνα με την οποία η κοινωνική εργασία θεωρείται ως μια θεσμοθετημένη εφαρμογή των μεθόδων και των ευρημάτων της επιστήμης, για την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων. Παράλληλα, εξίσου σημαντική υπήρξε και η προγενέστερη παράδοση της κοινωνικής αναμόρφωσης, η οποία θεωρεί την κοινωνική εργασία και τις ανθρωπιστικές - ηθικές δεσμεύσεις της ως μέσο για την βελτίωση της κοινωνίας και της δημόσιας πολιτικής της.
Τεύχος : 6 έτος : 1987
Δύο σκέψεις μου δημιουργήθηκαν όταν πριν από λίγες μέρες ήρθα από την Βοστόνη και πήρα την πρόσκληση για σήμερα. Πρώτον, σκέφθηκα πόσο καλή είναι η πρωτοβουλία του ΣΚΛΕ να οργανώσει το σημερινό Συμπόσιο με στόχο τη βελτίωση της εκπαίδευσης Κοινωνικών Λειτουργών όπως κάνουν όλοι οι καλοί σύλλογοι. Επαγγελματισμός σημαίνει βασικά την βελτίωση του επαγγέλματος με καλύτερη εκπαίδευση, επιμόρφωση, πληροφοριοδότηση, δημοσιεύσεις, πρακτική εφαρμογή και συνθήκες εργασίας. Δεύτερον, απόρησα ότι το θέμα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στις κοινωνικές επιστήμες και την Κοινωνική Εργασία αποτελεί επίκαιρο και κεντρικό θέμα ακόμα και το 1987 - ένα θέμα που το συζητάμε έντονα και συνεχώς τα τελευταία 20 χρόνια. Πολλοί μάλιστα στο σημερινό μας ακροατήριο έχουν εργαστεί έντονα και έχουν γράψει εκτενώς πάνω στο θέμα. Έτσι είναι λίγο απογοητευτικό να μην έχουν ακόμη το 1987 πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Κοινωνική Εργασία και βασική παιδεία στις κοινωνικές επιστήμες. Πολύ πρόσφατη εξαίρεση αποτελούν η Πάντειος, η σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, η μελέτη Ίδρυσης σχολής Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, και τα μεμονωμένα μαθήματα σε διάφορα πανεπιστήμια κυρίως εισαγωγικά, σε ορισμένες μόνο κοινωνικές επιστήμες εντεταλμένα σε Πανεπιστημιακές σχολές άσχετες με τις κοινωνικές επιστήμες (Ουμανιστικές ή Νομικής). Αυτές οι δύο σκέψεις χαρακτηρίζουν τις παρατηρήσεις μου που βασίζονται σε σημειώσεις και που αφορούν δύο συνδυασμένα μέρη: Το πρώτο αφορά το «γιατί», την εξήγηση του φαινομένου. Το δεύτερο αφορά το «πώς», τα μοντέλα εκπαίδευσης που πρέπει να μελετήσουμε.
Τεύχος : 8 έτος : 1987
Κοινωνική πολιτική και αλλαγή Η χάραξη και εφαρμογή δημόσιας κοινωνικής πολιτικής δεν είναι μόνο δέμα που απασχολεί το στενό κύκλο ειδικών τεχνικών επιστημόνων, νομοθετών, πολιτικών και διοικητικών, αντίθετα ενδιαφέρει ζωτικά, άμεσα το ευρύτερο κοινό, την ποιότητα ζωής και ευημερίας όλων των πολιτών. Στις σύγχρονες κοινωνίες, η κρατική κοινωνική πολιτική καθορίζει πολλές από τις βασικές συνθήκες επιβίωσης και ανάπτυξης του ατόμου: την ευκαιρία ικανοποιητικής απασχόλησης, ανεκτό όριο εισοδήματος, ιατρική περίθαλψη, διατροφή, παιδεία, κοινωνική δύναμη, πλούτο, κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα. Προκαλεί όμως και πολλές από τις παραμέτρους που ευνοούν τη δημιουργία άγχους και σωματικών / ψυχικών δυσλειτουργιών. Συνεπώς, αφορά όλους μας ως άτομα και μέλη κοινωνικών τάξεων και ομάδων. Αποτελεί επίσης την αποκρυστάλλωση της βασικής ιδεολογίας και του συστήματος αξιών της κοινωνίας. Έτσι εκφράζει τις δέσεις μας και τις προτεραιότητες για το είδος της κοινωνίας που εσκεμμένα δημιουργούμε, τη δομή κοινωνικής δύναμης και οικονομικής ανάπτυξης των ανθρωπίνων σχέσεων και της εξισωτικής κατανομής αγαθών. Το εννοιολογικό μοντέλο «εισερχόμενων — εξερχόμενων» (Διάγραμμα 1) εκφράζει το βασικό ρόλο και την επίδραση της ιδεολογίας των αξιών στην κοινωνική πολιτική (προτιμώ τον όρο κοινωνιακή που εννοεί την κοινωνικοοικονομική δομή της κοινωνίας) και στην οργάνωση της κοινωνίας για την ευημερία όλων των κοινωνικών τάξεων.
Τεύχος : 14 έτος : 1989
Το θέμα μου "Κοινωνική Εργασία και Υγεία" αφορά τους νέους επαγγελματικούς ορίζοντες και του ρόλο της Κοινωνικής Εργασίας (Κ.Ε.) στον Ελληνικό τομέα Υγείας την δεκαετία του 1990. Οργάνωσα τις παρατηρήσεις και συμπεράσματά μου σε τρεις πρακτικές ερωτήσεις - προτάσεις: I) Αποτελεί η υγεία μια θεμελιώδη επαγγελματική αγορά για την επέκταση της Κοινωνικής Εργασίας; II) Μπορεί ο κοινωνικός λειτουργός να παίξει ένα κεντρικό ρόλο στην Υγεία; III) Ποιός πρέπει να είναι ο στρατηγικός στόχος της Κοινωνικής Εργασίας στον τομέα υγείας;
Τεύχος : 40 έτος : 1995
Οι παρατηρήσεις μου, είναι αποτέλεσμα δεδομένων συγκριτικής πολιτικής, για την κρίση τον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, σε πολλές βιομηχανικές χώρες. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί η αναγκαιότης για αναμόρφωση της ιατρικής περίθαλψης, η οποία παρουσιάστηκε στις περισσότερες χώρες μάλλον απότομα και επίμονα κατά το τέλος της δεκαετίας του ’60 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ενώ δε υπάρχει μια έντονη τάση για μέριμνα προς αντιμετώπιση της κρίσης και των πολλαπλών πιέσεων για αναμόρφωση του τομέα της υγείας, ελάχιστα μπορούμε να κατανοήσουμε τη φύση τους στον συνολικό συσχετισμό. Γι’ αυτό, μια ευρύτερη άποψη συγκριτικής πολιτικής δύναται να παρέχει μια διαφορετική και πιο περιεκτική εικόνα, από την ανάλυση της κρίσης της ιατρικής περίθαλψης, σε μία μόνο χώρα.
Τεύχος : 51 έτος : 1998
0 όρος “κριτικός” χρησιμοποιείται τυπικά στη φιλοσοφία και τη Βιβλιογραφία των κοινωνικών επιστημών για να σημειώσει την φύση του καπιταλισμού για συνεχιζόμενη αλλαγή και τους ποικίλους τύπους κυριαρχίας που συνοδεύουν αυτήν την αλλαγή. Συνδέεται επίσης με την πολιτική ανάλυση της Νέας Αριστεράς, του φεμινισμού, του νέο-Μαρξισμού, και την πολιτική ανάλυση κατά των διακρίσεων στο πλαίσιο των αντιθέσεων μεταξύ του προοδευτικής ρητορικής ισότητας και της πραγματικότητας των φυλετικών και ταξικών διακρίσεων. Η παράδοση της κριτικής θεωρίας έχει εμπνευστεί από πολλούς θεωρητικούς, συμπεριλαμβανομένου του Marx, του Kant, του Hegel, του Weber, της σχολής της Φρανκφούρτης, του Foucault, του Habermas, του Derrida, του Freire και του Giroux (Kincheloe και Mclaren, 1994).
Τεύχος : 57 έτος : 2000
Το θέμα της αξιολόγησης είναι στο επίκεντρο της λύσης κοινωνικών προβλημάτων στο τέλος της χιλιετίας. Οι σημερινές μου παρατηρήσεις αφορούν τρία παρεμφερή μέρη: Το πρώτο αναλύει το ευρύτερο σύστημα της ερευνητικής αξιολόγησης. Το δεύτερο ασχολείται με την ενδυναμωτική και συμμετοχική αξιολόγηση. Το τρίτο αφορά εφαρμογές στο ΚΕ.Θ.ΕΑ. και τη μέτρηση της ενδυνάμωσης.
Τεύχος : 76 έτος : 2004
Τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της νέας χιλιετίας απαιτούν δυναμικές λύσεις, παρεμβάσεις και διοικητικά σχήματα από τους οργανισμούς κοινωνικής φροντίδας. Το άρθρο αναλύει το νέο δυναμικό ρόλο του οργανισμού κοινωνικής φροντίδας ως κέντρου κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης και πολιτισμού, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει και τους τρόπους με τους οποίους εφαρμόζει μεθόδους σχεδιασμού κοινωνικής πολιτικής για να γίνει ανταγωνιστικός και αποτελεσματικός.
Τεύχος : 101 έτος : 2011
Το θέμα της παρούσας εισήγησης συγκροτείται από δυο αλληλένδετα μέρη: Την ιδιαιτερότητα της σημερινής παγκοσμιοποίησης και τη δυναμική της τοπικής αυτοδιοίκησης. Θεμελιώνεται έτσι σε δυο Βασικά ζητήματα και ερωτήσεις: Πρώτον, ποιος διακυβερνά και χαράζει σήμερα την παγκόσμια κοινωνική πολιτική; και δεύτερον, πώς αντιμετωπίζει η τοπική αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα την πρόσθετη πρόκληση της νέας κοσμοπολίτικης διάστασης που επιβάλλεται σήμερα για αναπτυξιακό κοινωνικό και οικονομικό σχεδιασμό;
Πρόσφατο τεύχος
Τεύχη
Σ.Κ.Λ.Ε.

Επίσημη σελίδα ΣΚΛΕ

Μητρώο μελών ΣΚΛΕ

Εισαγωγή
Η Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών «Κοινωνική Εργασία» εκδίδεται ανά τρίμηνο από το Σύνδεσμο Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος από το 1986. Η επιστημονική αυτή έκδοση του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια βήμα στους συναδέλφους...
περισσότερα...
Επικοινωνία
Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος ΝΠΔΔ
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2108834818 Fax: 2108827071
e-mail: info @skle.gr
www.skle.gr
© Copyright Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος, Επιθεώρηση Κοινωνικών Επιστημών «Κοινωνική Εργασία» - 2012-2020. All Rights Reserved